پروسیانیدین B-2 (استخراج شده از سیب) چیست؟

اون چیه؟

پروسیانیدین B-2، زیرگروهی از فلاونوئیدها است که دارای اثرات آنتی اکسیدانی، درمانی و ضد التهابی قوی هستند.

این ترکیبات پلی فنولی که معمولا در سیب، جو و دانه های انگور یافت می شوند، برای ایجاد اثرات محرک رشد مو با تقویت رشد سلول های اپیتلیال مو و القای فاز رشد آناژن فعال در مدل های موش in vivo و در بالینی 6 و 12 ماهه پیشنهاد شده اند. آزمایشات

مزایایپروسیانیدین B-2

اقدامات پیشگیرانه در برابر ایجاد کاتاژن، تخریب DNA سلولی (آپوپتوز) و ریزش مو:

این مطالعه رابطه پروسیانیدین b-2 را با مسیرهای سیگنال TGF-بتا، که به عنوان القای فاز کاتاژن (که مرحله دژنراتیو مو است) و آبشار پروتئین کیناز فعال شده با میتوژن (PKC) که به سلول مرتبط است را بررسی کرد. تکثیر این مطالعه TGF-بتا (1) و (2) را به کشت سلول های اپیتلیال مو اضافه کرد و اشاره کرد که این مسیرها وابسته به دوز رشد سلولی را کاهش داده و آپوپتوز را القا می کنند (آپوپتوز مرگ سلولی است که به عنوان یک بخش طبیعی و کنترل شده از یک سلول رخ می دهد. رشد یا تکامل ارگانیسم). با این حال، افزودن پروسیانیدین B-2 به کشت سلول های مو، این اثرات بازدارنده رشد را خنثی کرد و از سلول های مو در برابر آپوپتوز محافظت کرد.

بیش از 1000 عصاره طبیعی مورد بررسی قرار گرفت...

پس از بررسی بیش از 1000 نوع مختلف عصاره گیاهی، پروآنتوسیانیدین ها (از جمله پروسیانیدین b-2) از عصاره هسته انگور به عنوان یک عصاره طبیعی قابل توجه برای رشد مو شناخته شد. آنها کشف کردند که این پروآنتوسیانیدین‌ها سلول‌های فولیکول مو را در موش‌ها تا حدود 230 درصد نسبت به گروه کنترل (100 درصد) تکثیر می‌کنند و «فعالیت قابل‌توجهی در تبدیل چرخه مو از فاز تلوژن به فاز آناژن...» دارند. بنابراین از 1000 تجزیه و تحلیل روی عصاره های گیاهی، دانه های انگور در راس همه آنها قرار گرفتند. محتویات موجود در عصاره هسته انگور و دلیل موفقیت آنها در رشد مو از طریق ترکیبات فنولی مختلف، قدرت آنتی اکسیدانی، بهبود گردش خون، تقویت کلاژن و سایر فواید آن به وجود می آید. (مطالعه). عصاره هسته انگور انواعی از پروآنتوسیانیدین های الیگومری را با تنها حدود 3.1 درصد PB-2 تشکیل می دهد. ما محتوای PB-2 بیشتری می خواهیم، ​​بنابراین عصاره هسته انگور برای رشد ریش مفید نیست (هرچند ممکن است برای رشد مو مفید باشد).

اثرات رشد سلول های اپیتلیال مو

برای نتیجه‌گیری در مورد مکانیسم فعالیت‌های محرک رشد این پروسیانیدین‌ها، این مطالعه نشان داد که پروسیانیدین b-2 حداکثر اثرات محرک رشد را برای رشد سلول‌های اپیتلیال مو نشان می‌دهد. این یافته گزارش می‌دهد که پروسیانیدین b-2 دارای فعالیت محرک رشد در سلول‌های اپیتلیال موی موش با حداکثر نرخ 300 درصد نسبت به شاهد در کشت 5 روزه است، و همچنین نشان داده است که الیگومرهای پروسیانیدین باعث تحریک القای آناژن در موش in vivo می‌شود. مدل تقریباً با شدت مشابه ماینوکسیدیل 2٪. پروسیانیدین b-2 به عنوان حداکثر پلی فنول محرک رشد در مقایسه با PB-3 و PC-1 برجسته بود (به همین دلیل است که عصاره هسته انگور بهترین منبع برای رشد ریش نخواهد بود).

جالب است بدانید که این مطالعه تنها کاربرد موضعی این الیگومرهای پروسیانیدین را با غلظت 1 درصد بررسی کرد. این مطالعه تنها غلظت 1% آن را با ماینوکسیدیل 2% مقایسه کرد. ممکن است تصریح شود که غلظت بالاتر (مانند 5٪) پروسیانیدین b-2 ممکن است به طور مطلوب با ماینوکسیدیل 5٪ مقایسه شود.

این مطالعه پتانسیل امیدوارکننده پروسیانیدین b2 را برای استفاده به عنوان یک محرک رشد طبیعی مو نشان می دهد.

آزمایشات بالینی انسانی

این کارآزمایی بالینی اثرات تنها 1٪ پروسیانیدین b2 را بر روی رشد موی انسان پس از استفاده به مدت 6 ماه بررسی کرد. یک آزمایش بالینی دوسوکور شامل 29 نفر انجام شد. 19 مرد در گروه پروسیانیدین B-2 و 10 مرد در گروه کنترل دارونما تحت آنالیز قرار گرفتند. هیچ عارضه جانبی در هر دو گروه مشاهده نشد.

نتایج:

افزایش تعداد کل موهای ناحیه سر تعیین شده (0.5 سانتی متر مربع = 0.25 سانتی متر مربع) در افراد گروه پروسیانیدین B-2 پس از آزمایش 6 ماهه به طور قابل توجهی بیشتر از افراد گروه کنترل دارونما (پروسیانیدین B-2) بود. , 6.68 +/- 5.53 (میانگین +/- SD)/0.25 سانتی متر مربع، 0.08 +/- 4.56 (میانگین +/- SD)/0.25 P P، آزمون t دو نمونه‌ای). )

این نتایج نشان می‌دهد که مردانی که از PB2 استفاده می‌کردند، افزایش قابل‌توجهی در کل موهای رشد کرده، تعداد موهای انتهایی و هیچ عوارض جانبی گزارش‌شده‌ای نداشتند.

هنگامی که محققان نتایج خود را با نتایج داروهای موجود در حال حاضر مقایسه کردند، دریافتند که پروسیانیدین B-2 باعث رشد مو کمی کمتر از ماینوکسیدیل (در 2٪ نه 5٪) می شود، اما باعث افزایش بیشتر در کل موها نسبت به فیناستراید (Proscar) می شود. برخلاف این داروهای تجویزی، پروسیانیدین B-2 هیچ عارضه جانبی ایجاد نکرد. درمان با پروسیانیدین B-2 پتانسیل را به عنوان یک درمان ایمن و امیدوارکننده برای طاسی با الگوی مردانه نشان می دهد.

مطالعه بالینی دیگری که به مدت 12 ماه به طول انجامید، اثربخشی الیگومرهای پروسیانیدین 0.7 درصد سیب را بررسی کرد (دوباره، غلظت بسیار پایین اما نتایج هنوز قابل توجه بود).

یک آزمایش بالینی دوسوکور شامل 43 نفر انجام شد. 21 مرد در گروه پروسیانیدین و 22 مرد در گروه کنترل دارونما تحت آنالیز قرار گرفتند. در 6 ماه اول، ما دو گروه پروسیانیدین و دارونما را برای ارزیابی اثرات دارویی الیگومرهای پروسیانیدین مقایسه کردیم. زمان استفاده از گروه پروسیانیدین متعاقباً به 12 ماه افزایش یافت و دوره زمانی ارزش اصلاحی آن مورد بررسی قرار گرفت.

افزایش تعداد کل موها در ناحیه مشخص شده پوست سر افراد گروه پروسیانیدین پس از آزمایش 6 ماهه به طور قابل توجهی بیشتر از افراد گروه کنترل دارونما بود (پروسیانیدین، 3.3 +/- 13.0 (میانگین +/- SD)/ 0.50 سانتی متر (2)؛ دارونما، -3.6 +/- 8.1/0.50 سانتی متر (2)، P

فارماکولوژی و فارماکوکینتیک پروسیانیدین B-2

فارماکولوژی شاخه ای از پزشکی است که به کاربردها، اثرات و نحوه عملکرد داروها می پردازد.

فارماکوکینتیک شاخه ای از فارماکولوژی است که به حرکت داروها در بدن مربوط می شود.

مشاهده و تجزیه و تحلیل مکانیسم‌های عمل PB-2 نه تنها مهم است، بلکه مشاهده نحوه جذب، نفوذ و در دسترس بودن بیولوژیکی این ماده در صورت استفاده موضعی نیز مهم است.

این مطالعه نفوذ از راه پوست PB2 را در یک لوسیون تنها با 0.0663 میلی گرم مشاهده کرد. نتایج نشان داد که با وجود غلظت کم در لوسیون، این ماده از نظر فارماکوکینتیک مفید است.

غلظت نظری 4 تا 5 درصد PB2 باید به طور مؤثری ایجاد و نفوذ کند، اما شیمیدان آرایشی که من استخدام کردم در صورت امکان برای من تأیید می کند.

آیا این غیر سمی و برای استفاده بی خطر است؟

برای ارزیابی ایمنی پروسیانیدین B-2 موضعی به عنوان یک عامل رشد مو، این مطالعه جهش زایی، تزریق زیر جلدی حاد، تحریک اولیه، حساسیت پوستی و تحریک چشمی این ترکیب را مورد بررسی قرار داد. نتایج نشان داد که این ترکیب فاقد اثرات جهش زا، بدون انحراف ساختاری، دوز قانونی بیشتر از 2000 میلی گرم (تزریق زیر جلدی)، عدم تحریک اولیه در بین آزمایشات روی خرگوش، و سوزش خفیف هنگام قرار دادن در چشم خرگوش است.

آزمایشات بالینی قبلی بر روی انسان نیز هیچ عارضه جانبی نامطلوبی را نشان نداد. مطالعات ذکر شده قبلی بر روی مدل های موش نیز هیچ عارضه جانبی نامطلوبی را نشان نداد.

این نتایج نشان می دهد که پروسیانیدین b-2 موضعی برای استفاده ایمن و قابل قبول است.

در نتیجه، پروسیانیدین B-2 دارای پتانسیل بسیار خوبی است و به طور مداوم برای مزایای سلامتی بی شمارش در حال بررسی است. تعهد Aogubio به توسعه مواد مغذی، مکمل ها و محصولات برای صنایع مختلف با استفاده از Procyanidin B-2 بر تعهد این شرکت به استفاده از قدرت مواد طبیعی برای بهبود سلامت انسان تاکید می کند. همانطور که تحقیقات و درک پروسیانیدین B-2 همچنان در حال تکامل است، واضح است که پروسیانیدین B-2 قدرتمند نویدبخش آینده سلامت طبیعی است.

میراندا ژانگ