بنفوتیامین چیست؟

1. نوروپاتی دیابتی

به نظر می رسد درمان با بنفوتیامین یک استراتژی بالقوه برای جلوگیری از نفروپاتی دیابتی، یک عارضه شدید دیابت، همراه با خطر بالای بیماری قلبی و مرگ و میر باشد. غلظت بالای گلوکز منجر به تجمع تریوسفسفات ها می شود. این منجر به اختلال عملکرد بیوشیمیایی و در نهایت ایجاد نفروپاتی دیابتی می شود.

مطالعات پیش بالینی بر روی موش‌ها نشان داده است که بنفوتیامین از تجمع تریوسفسفات‌ها در دیابت جلوگیری می‌کند و در نتیجه از ایجاد نفروپاتی جلوگیری می‌کند.

2. بهبود شناختی در بیماری آلزایمر

مطالعات پیش بالینی نشان داده است که بنفوتیامین اثرات مفیدی بر اختلالات شناختی در بیماری آلزایمر دارد. نشان داده شده است که بنفوتیامین رسوب آمیلوئید را در مدل های حیوانی مبتلا به بیماری آلزایمر کاهش می دهد. اما این اثرات در انسان ثابت نشده است. یک کارآزمایی بالینی فاز دوم در حال حاضر ارزیابی می کند که آیا بنفوتیامین می تواند زوال شناختی را در بیماران مبتلا به اختلال شناختی خفیف متوقف کند یا خیر.

3. غلبه بر وابستگی به الکل

مصرف مزمن الکل با کمبود شدید مواد مغذی و ویتامین های حیاتی همراه است. کمبود تیامین مرتبط با الکل با سندرم های عصبی به دلیل از دست دادن تدریجی ماده سفید مرکزی و محیطی مشخص می شود. اگرچه جایگزینی تیامین برای بیماران مبتلا به آسیب سیستم عصبی مرکزی ناشی از الکل مهم است، اما بنفوتیامین در عبور از سیستم عصبی مرکزی از محیطی موثر نبوده است.

4. بنفوتیامین برای سیگار کشیدن

سیگار منجر به اختلال عملکرد اندوتلیال می شود که یک رویداد اولیه در بیماری های قلبی عروقی است. این با استرس اکسیداتیو و التهاب تشدید می شود. در یک مطالعه پیش بالینی بر روی موش‌ها، بنفوتیامین از اختلال عملکرد عروقی ناشی از نیکوتین جلوگیری می‌کند. کارآزمایی انجام شده بر روی داوطلبان سالم نشان داده است که درمان کوتاه مدت با بنفوتیامین می تواند تا حدی عملکرد ماکرو عروقی را در افراد سیگاری سالم بازیابی کند.

5. محافظت از کلیه

داده‌های حاصل از مطالعات روی موش‌ها نشان می‌دهد که بنفوتیامین در دیالیز صفاقی و اورمی اثر محافظتی به غشای صفاقی و کلیه باقی‌مانده می‌دهد. بر اساس مطالعه ای که در مجله انجمن نفرولوژی آمریکا منتشر شده است، افزودن بنفوتیامین به رژیم غذایی منجر به افزایش فعالیت ترانسکتولاز و کاهش بیان محصولات نهایی گلیکوزیشن پیشرفته و گیرنده آنها می شود.

مطالعه ای توسط Ustuner و همکاران. منتشر شده در Tissue and Cell نشان داد که مکمل بنفوتیامین ممکن است در کاهش سمیت کلیوی ناشی از آنتی‌بیوتیک از طریق بهبود استرس اکسیداتیو و التهاب سلول‌های لوله‌ای کلیوی مفید باشد.

6. پتانسیل ضد تومور

مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد که بنفوتیامین ممکن است با مکانیسمی به نام مرگ سلولی پاراپتوز، لوسمی را متوقف کند. پاراپتوز نوعی مرگ برنامه ریزی شده سلولی است که با تشکیل واکوئل سیتوپلاسمی همراه است. یک مطالعه کشت سلولی توسط محققان دانشگاه کانازاوا در ژاپن نشان داد که بنفوتیامین یک عامل امیدوارکننده برای بیماران لوسمی میلوئید حاد است که واجد شرایط شیمی درمانی استاندارد نیستند. آنها همچنین مشاهده کردند که بنفوتیامین فعالیت هم افزایی با سیتارابین، یک عامل شیمی درمانی، برای از بین بردن سلول های لوسمی میلوئیدی نشان داد.

7. خواص آنتی اکسیدانی

بنفوتیامین همچنین یک آنتی اکسیدان قوی با خواص ضد التهابی است که از طریق مهار سنتز پروستاگلاندین و لوکوترین تولید می شود.